Violette van de Gedachte - pot 10 cm

Violette van de gedachte zijn hybride vaste planten met een korte levensduur, of worden gekweekt als eenjarige of tweejarige planten; de moeder soorten komen meestal uit Europa en Turkije, de meest gebruikte door hybrideurs zijn: V. lutea, V. tricolor, V. odorata, V. cornuta, V. x wittrockiana.

Plant in pot met een diameter van 10 cm
De kleur is gemengd en kan niet gekozen worden


Violette van de gedachte hebben zeer grote bloemen in felle kleuren, van wit tot puur zwart, zonder geur, met vijf bloemblaadjes, met een donkere of gele kern, in contrast met de rest van de bloem. Sommige variëteiten hebben donkere aderen die de bloem het uiterlijk van een gezicht geven; elk jaar worden er nieuwe variëteiten toegevoegd aan de al talrijke bestaande. De bladeren zijn donkergroen, ovaal, en niet erg decoratief; de bloei vindt plaats in de koelere periodes van het jaar, in de herfst en winter en aan het begin van de lente.

Expositie: de keuze van de expositie hangt af van de periode waarin men ze wil planten en dus genieten van de prachtige bloei. Als men besluit ze in de herfst te planten, zodat ze in de herfst en het daaropvolgende voorjaar bloeien, is het goed om ze op een zonnige plek te zetten, zodat de plantjes alle mogelijke zonuren kunnen ontvangen op de koude winterdagen. Als men ze daarentegen in de lente wil planten, is het aan te raden ze in halfschaduw te plaatsen, anders zouden ze in de zomermaanden gemakkelijk verbranden en uitdrogen door de zonnestralen op de warmste dagen. Het is niet aan te raden ze in een volledig schaduwrijke plek te planten, omdat te weinig zonlicht zorgt voor schaarse bloei. Men kan ze ook in containers plaatsen, zodat ze in de lente in de zon kunnen staan en in de zomer in de schaduw kunnen worden verplaatst. Ze vrezen de kou niet, dus het is mogelijk om ze te planten, zelfs wanneer er een kans op vorst is; in feite bevorderen de lage temperaturen meestal de kieming van de zaden en overvloedige bloei.

Water geven: ze hebben veel water nodig, de grond moet altijd vochtig zijn, maar niet doorweekt; het is dus beter om ze vaak water te geven, maar ervoor te zorgen dat het substraat lichtjes opdroogt voordat men opnieuw water geeft. Om de bloei te bevorderen, is het raadzaam regelmatig te bemesten met meststof voor bloeiende planten, minstens elke 20-30 dagen.

Grond: ze hebben geen bijzondere eisen wat betreft het groeisubstraat; als de grond in onze tuin te zwaar en kalkhoudend is, is het toch raadzaam deze te corrigeren met turf, zand en gebalanceerde potgrond, zodat een substraat ontstaat dat rijk genoeg is aan organisch materiaal en goed doorlatend is.

Vermeerdering: kan plaatsvinden door stekken of zaad. Stekken worden in de lente gedaan, waarbij de stelen worden geworteld in een mengsel van turf en zand dat op een koele en vochtige plek moet worden gehouden tot volledige beworteling. Gewoonlijk worden violette van de gedachte gekweekt uit zaad, omdat elke plant er veel produceert en ze dus gemakkelijk te verkrijgen zijn (tenzij men zeer bijzondere variëteiten wenst); voor de zaai bereidt men een container voor met gebalanceerde potgrond, turf en zand, goed gemengd, men bevochtigt het substraat en strooit dan de zaden, die bedekt moeten worden met een dunne laag zand, noodzakelijk om de vochtigheid te behouden. De zaailingen van violette moeten worden bedekt met transparante plastic en op een koele en donkere plek worden gehouden; deze twee voorwaarden bevorderen de kieming. Men kan ze ook in volle grond zaaien, op een schaduwrijke plek, maar in dit geval is de kieming niet altijd gegarandeerd. De plantjes worden geplant wanneer ze minstens twee paar bladeren hebben geproduceerd, in de lente of in de herfst, zelfs laat in het seizoen.

Plagen en ziekten: violette vrezen zeer veel slakken en witte vlieg; ze kunnen ook worden aangevallen door bladluizen.